Roofs 2018-12-60 Gezond richting het pensioen

Duurzame inzetbaarheid

Dakdekkersbedrijf Patina uit Beverwijk had vorige maand twee jubilea te ­vieren. Zowel Ben van der Bos als Pe Hoogland vierden dat ze 25 jaar geleden als dakdekker bij het bedrijf aan de slag gingen. Beiden gaan op een prettige manier richting hun pensioen, omdat ze binnen de ­organisatie een lichtere functie kunnen uitvoeren.

Strikt genomen is Pe Hoogland geen 25 jaar in dienst, omdat hij vijftien jaar geleden de dakenbranche verliet om een eigen snackbar te beginnen. Inmiddels is hij alweer zeven jaar terug in dienst. Ben van der Bos heeft wel zijn hele werkende leven op het dak gestaan: vóórdat hij bij Patina in dienst trad, was hij werkzaam bij een ander dakdekkersbedrijf. Beide heren hebben inmiddels een wat lichtere functie binnen het bedrijf gekregen om op een gezonde manier te kunnen blijven werken en van waarde te blijven voor het bedrijf.

Voor Van der Bos begon het allemaal tijdens een strandloop van Den Helder naar Wijk aan Zee. Hij raakte daar in gesprek met oprichter en directeur Wil Boots. Deze wist dat het bedrijf waar Van der Bos op dat moment werkzaam was op de rand van faillissement stond en bood hem een baan aan. Van der Bos was echter loyaal aan zijn toenmalige werkgever en weigerde. Na het faillissement werd hij alsnog uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek en binnen de kortste keren kon hij in Beverwijk aan de slag.

Veranderingen

Ze hebben allebei de markt zien veranderen, met product­innovaties, veranderende regelgeving en ook het bedrijf is in 25 jaar flink veranderd. Van der Bos: “Toen ik bij het bedrijf begon, was Patina nog een klein dakdekkersbedrijf. Inmiddels is het bedrijf uitgegroeid tot een grote en moderne speler met verschillende divisies. De interne communicatie moet nu veel strakker worden georganiseerd, anders krijg je vervelende fouten. Daarom is er nu een heleboel geautomatiseerd.”

“Dat is zo,” vult Hoogland aan. “Maar dat neemt niet weg dat het nog steeds een prettige werkgever is. Ik ben van plan om tot mijn pensioen voor dit bedrijf te blijven werken. Ik ben net 56 geworden, dus ik ben nog wel wat jaren werkzaam.” “Voor mij geldt hetzelfde, ik ben 55,” zegt Van der Bos. “Je kunt niet al die tijd het echte dakdekkerswerk blijven doen, dat is lichamelijk gewoon te zwaar. Daarom hebben we allebei een andere functie gekregen. Dat is het voordeel van een wat grotere organisatie, dan is die ruimte er.”

Lichter werk

Pe Hoogland is sinds kort begonnen bij de divisie Dakbeheer. “Elke ochtend om kwart over vijf rijd ik naar de zaak om ­Betsie op te halen,” vertelt hij. “Betsie is de hoogwerker waar ik mee werk. Die gebruik ik om kleine werkzaamheden aan het dak uit te voeren en voorkomende lekkages op te lossen. Ik werk veel in Amsterdam en heb veel projecten waarvoor ik in smalle straatjes moet werken. Dat is altijd weer een ­uitdaging, het blijft schipperen met de ruimte. Het is niet ­handig om heen en weer te rijden met de hoogwerker, dat kost tijd en brandstof. We zijn daarom aan het kijken naar een standplaats op een gunstige locatie, zoals bijvoorbeeld Amsterdam-Noord.”

Ook Ben van der Bos is aan de slag gegaan bij Dakbeheer, maar dan als inspecteur. Hij is bovendien een dag in de week minder gaan werken. “Het echte dakdekkerswerk is het mooiste wat er is,” zegt hij daarover. “Er is niets mooier dan een werkbrief krijgen en samen met je collega een dak waterdicht maken. Mijn werkdag ziet er nu heel anders uit en dat was wel even wennen. Maar het is nodig om op een goede manier te blijven functioneren en gezond te blijven. Ik blijf gelukkig op het dak werken en ben blij dat ik zo makkelijk kon switchen naar een lichtere functie.”

Labels