Roofs 2017-10-03 Kom, weer het dak op, er is werk aan de winkel!

Column

Sharon Dijksma, de staatssecretaris van het Ministerie Infrastructuur & Milieu, stelt dat er nog zo’n 100 miljoen vierkante meter aan asbestdaken moet worden verwijderd en vervangen. Dat moet eventjes gebeuren tussen nu en 2024. Waarom? Omdat de wet dat zo bepaalt… o wacht, er is eigenlijk helemaal geen wettelijke bepaling die dat afdwingt. Huh? Wat zegt u nu?

Nee, even serieus. Er is momenteel geen specifieke wettelijke bepaling die verplicht tot het verwijderen van asbestdaken; dat zit nog in de pijplijn. Waarschijnlijk wordt de Wet Milieubeheer aangewezen als vehikel om het asbestdakenverbod in op te nemen. Veel haast om die regeling door het parlement te loodsen is niet bij de overheid te bespeuren, moet ik zeggen. Toch wordt op maatschappelijk niveau juist veel voortvarendheid en inspanning verwacht, ter vervulling van een vereiste dat er formeel nog niet is. Een vreemde gang van zaken, zal ik maar zeggen.

Lust u er nog zo eentje? Eerder dit jaar verbood ISZW het gebruik van werkbakken aan hijskranen voor het vervoer
van personen (lees: het verwijderen van asbestdaken vanuit de werkbak). Want dat zou gevaarlijk zijn voor de personen in kwestie, wat ik overigens onmiddellijk geloof. Als alter­natief mogen zij kiezen uit a) sanering van asbestdaken voor gezien houden, of b) op het oude asbestdak gaan staan en daarbij het heel reële risico accepteren dat zij er dwars doorheen zakken. Wat ook heel frequent gebeurt, zo zie ik in mijn praktijk terug. Ik kan er met mijn verstand niet bij dat ISZW werkelijk wilde dat een gevaarlijke werk­methode werd vervangen door een evident nóg veel ­gevaarlijkere werkmethode.

Gelukkig is begin oktober de motie Bisschop ingediend en aangenomen, dat het gebruik van werkbakken aan ­hijskranen alsnog mogelijk maakt. “De Kamer […] verzoekt de regering in overleg met de sector ervoor te zorgen dat ­veilig gebruik van werkbakken aan hijskranen bij sanering van grote en moeilijk bereikbare dakoppervlakten mogelijk wordt en, indien nodig, vrijstelling te geven dan wel de ­regelgeving aan te passen […].” Terug naar af, dus. Wat zonde van het tijdsverlies.

Ik hoop wel dat bij een dergelijk overleg de papierwinkel tot een minimum wordt beperkt. Stellig kan toch het beste aan het deskundig inzicht van de dakspecialist worden overgelaten, of deze een werkbak nodig acht of niet. Laten wij alsjeblieft niet naar nóg meer vergunningen en vrijstellingen gaan. Misschien vindt u dat een vreemde wens voor een jurist… Maar in mijn opinie is het ­‘asbestrecht’ in Nederland volkomen doorgedraaid, veel te moeilijk en ondoorzichtig. Het is een waan­zinnige papiermolen geworden, waar een normaal mens geen wijs meer uit kan.

Neem het huidige Eurogrit-schandaal: zelfs de specialisten van de Ministeries SZW en ILT kunnen er onderling niet meer uit komen, welke regels op asbesthoudend straalgrit van toepassing zijn. Terwijl zij de regels hebben gemaakt en het dus bij uitstek behoren te weten! Tientallen bedrijven liggen ondertussen plat, terwijl men zich in Den Haag achter de oren krabt en praat over een ‘ondernemersrisico’. Ook empathie voor ondernemers valt niet echt bij de overheid te bespeuren.

Ach… nu oktober 2017 toch de revue passeert, wil ik u de parlementaire hoorzitting over asbestdaken niet onthouden. Vele partijen brachten daar hun ‘position papers’ in, maar veel vooruitgang werd niet geboekt. De bekende standpunten werden herhaald: doe eens normaal, het kost zo veel, er is onvoldoende mankracht, waarom die haast. Ik noem de kreet en u bedenkt het poppetje erbij! Wat men niet zozeer noemt, is wat op langere termijn de maatschappelijke gevolgen zijn indien oude asbestdaken níet worden verwijderd: denk aan Wateringen, waar de gemeente vele miljoenen euro’s schade leed door een asbestbrand. Terwijl de gezondheidsgevolgen zich nog lang laten raden. Dat zijn grote kostenposten die uiteindelijk niet door de dak­eigenaar maar door de maatschappij worden gedragen. Willen wij dat wel?

Kijk, dat vind ik dan weer wel goed aan de Nederlandse overheid: dat er überhaupt een asbestdakenbeleid is.
Kom, weer het dak op, er is werk aan de winkel!

Mr.dr. Yvonne Waterman

Labels